ภ.บ.ท. 5 - Por Bor Tor 5  

     
ภ.บ.ท. 5 (ภาษี บำรุง ท้องถิ่น 5) ภาษีบำรุงท้องถิ่นเป็นภาษีจัดเก็บจากผู้ครอบครองและใช้ประโยชน์ในที่ดินแปลงนั้นๆ ภ.บ.ท. 5 เป็นเพียงเอกสารการรับเงินภาษีท้องถิ่น ซึ่งไม่ต่างกว่าใบเสร็จรับเงินมากนัก ใน ภ.บ.ท. 5 ระบุการรับเงิน จาก ใคร เป็ยค่าภาษีที่ดินแปลงใหน อยู่ที่ใหน

ภ.บ.ท. 5 ไม่ใช่เอกสารสิทธิ์ความเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนั้นๆ แต่สามารถใช้เป็นเอกสารรับรองการครอบครองที่ดินแปลง นั้น ต่างกับที่ดิน สปก. 4-01 ที่ดินที่มีเพียง ภ.บ.ท. 5 เป็นเพียงที่ที่รัฐบาลอนุมัติให้ "ครอบครอง" เพื่อเป็นที่ดินทำกิน (ไม่ใช่ยกให้) โดยมีข้อแม้ ห้ามขาย ห้ามโอน แต่ตกทอดถึงทายาทได้

การซื้อขาย ภ.บ.ท. 5 ไม่เป็นสิ่งผิดกฎหมาย เพราะไม่มีกฎหมายรองรับ แต่การโอนชื่อจากผู้ครอบครองคนแรก ไปเป็นคนอื่นซึ่งไม่ใช่ทายาท รัฐมีสิทธิ์เรียกร้องคืนได้

การซื้อ ภ.บ.ท. 5 ไม่ใช่การซื้อกรรมสิทธิ์ แต่เป็นแค่ซื้อความหวัง หวังว่าสักวันหนึ่งรัฐจะยกให้ หรือสร้างเป็นรีสอร์ท แล้วหวังว่าไม่มีใครว่าอะไร


ตัวอย่าง

ที่ดินที่เขายายเที่ยง เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ขัดต่อกฎหมายที่ดิน ทำกิน หรือ ส.ป.ก. ที่ดิน 30ไร่ ที่พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี ครอบครองนั้น เป็นที่ดินที่ได้มาโดยไม่ถูกต้อง เพราะเป็นที่ดิน ส.ป.ก. ซึ่งซื้อ ขายและโอนกรรมสิทธิ์ไม่ได้ นอกจาก พล อ. สุรยุทธ์ ต้องออกจากพื้นที่แล้ว ยังต้องรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกทั้งหมด และปรับพื้นที่ให้เป็นไปตา ธรรมชาติ (ตามกฎหมายระบุ)

เมื่อประมาณ 40กว่าปี มีบุคคลจำนวนมากยึดพื้นที่เขายายเที่ยง ถางป่าเพื่อเป็นพื้นที่เพาะปลูก ซึ่งพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ป่าสงวน ตามกฎหมายพื้นที่ ป่าสงวน พ.ศ. 2508

วันที่ 29 เมษายน 2518 คณะรัฐมนตรีเห็นพ้อง ให้ยกพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ทำกิน ให้กับประชาชนที่ไม่มีที่ดินทำกิน ครอบครัวละไม่เกิน 15ไร่ โดยแบ่งเป็นพื้นที่เกษตร 14ไร่ 2งาน และอีก2งานเป็นที่อยู่อาศัย

ในปี 2538 นายเบ้า สินนอก และบุตรเขย ขายที่ดิน 30ไร่ ให้นายนพดล พิทักษ์วาณิชย์ นายนพดล ได้เสียภาษีบำรุงท้องที่ ในปี 2538 - 2545 ต่อมาในปี 2540 - 2545 พ.อ.สุรฤทธิ์ จันทราทิพย์ เป็นผู้เสียภาษีบำรุงท้องที่ และตั้งแต่ปี 2545 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน พ.อ.หญิง คุณหญิงจิตรวดี จุลานนท์ ภริยาของ พล.อ.สุรยุทธ์ เป็นผู้เสียภาษีบำรุงท้องที่

ซึ่งตลอดเวลาไม่มีเจ้าหน้าที่ใดแจ้งข้อหาหรือดำเนินคดีข้อหาบุกรุกป่าสงวนกับผู้ใดเลย

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2550 คุ้มพงษ์ ภูมิภูเขียว และพวกอีก 11คน ได้ฟ้องรองกับเจ้าหน้าที่ ให้ดำเนินคดีกับ นายก รัฐมนตรี พล.อ. สุรยุทธ์ (ในขณะนั้น) นายธีระ สูตะบุตร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม และนายวิชัย แหลมวิไล อธิบดีกรมป่าไม้ ในข้อหาบุกรุกป่าสงวนแห่งชาติ

พนักงานสอบสวนมีความเห็นไม่สั่งฟ้องข้อหาบุกรุกป่าสงวนตาม พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507 และ พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 และได้ส่งสำนวนให้อัยการจังหวัดพิจารณาตามกฎหมาย วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 ผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมามีความเห็นชอบกับคำสั่ง ไม่ฟ้องของ อธิบดีอัยการเขต 3 เพราะ นายเบ้า สินนอก และบุตรเขย ครอบครองที่ดินโดยถูกต้องตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 29 เมษายน 2518

(เพราะว่าไม่มีกฏหมายกำหนดลงโทษผู้ฝ่าฝืน) ในกรณีย์นี้ พล.อ. สุรยุทธ์ (ซึ่งควรจะเป็น คุณหญิงจิตรวดี) ไม่ได้บุกรุกป่าสงวน ไม่มีความผิด แต่ไม่มีสิทธครอบครองที่ดิน และรัฐมนตรีอีก 3คนก็ไม่มีความผิด แต่ที่ดินที่ครอบครอง ต้องส่งคืนเป็นสมบัติของรัฐ เพราะผิดมติครธรัฐมนตรี ซึ่งห้ามไม่ให้ขายต่อ

และต่อมาภายหลัง พล.อง สุรยุธ์ ก็ได้เพิกถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากพื้นที่ และคืนที่ดินให้กับกรมป่าไม้ (ตามที่กฏหมายกำหนด)

Por-Bor-Tor-5 (PBT-5) is not a title deed or document that lead to entitle of ownership, PBT-5 was just a receipt of local tax from the local government, the receipt only indicate the name of the person who paying tax for that land plot

the difference between PBT-5 and Sor Por Gor 4-01 is PBT-5 is not a give away land but it's the land government allow people to stay not entitle to own, the land can not be sell or transfer to anyone, the land title can only transfer to their heir

buying and selling PBT-5 is not against the law because there is no law against it

buying PBT-5 is not buying ownership, it was just buying hopes and dreams that one day government might give it away, or hopefully no one ever say anything that you have build a resort on that land plot


An example

Early this year general Surayud Chulanont a privy council had to move out from the land plot on Khao Yai Thiang because the land plot was obtain thru purchasing PBT-5

Gen. Surayud not only had to moved out but also have to dismantle the house, the wall and anything that build on the land and leave the land to it near nature stage (that is the law)

The 30 rai-plot of privy council Gen. Surayud Chulanont owned by purchased from one of area residents was one of Sor por gor land which is against the law.

Some 40s years ago many people invading forest property on Khao Yai Thiang in Tambon Chan Thuek, Pak Chong district in Nakhon Ratchasima province for agriculture, which is against 1965 law set aside the area as forestry.

On April 29, 1975 the ministers passed the resolution to allocate the area for landless people (including the ones already there) to use as farming no more than 15 rai-plot for each family (14.5 rai for farming .5 rai for living) under condition of So Po Ko land.

in 1995 two of area residents (father in law and son in law) sold their 30 rai to Mr. Noppadon Pithakvanit, according to local tax record Noppadon paid local property tax 1995 - 1997, in 1997 - 2002 the local tax was paid by colonel Suralit Chanthratip, and in 2002 the local tax was paid by colonel Khunying Jitrawadi Chulanont (Surayud's wife)

No authority ever look into the illegal transfer or changing ownership, in Oct.10, 2007 the complaint of forest land encroachment was file by 12 people against (then) the inter-rim Prime Minister Gen. Surayud Chulanont, Agriculture Minister, Minister of Natural resources and Forest Minister.

Nov.16, 2009 the police investigations has concluded not to file charge and the matter send to the attorney for review, the attorney also agreed not to file charge because the property was legally occupied under resolution passed by the ministers in April 29, 1975

(Since there is no law to punish those who violated) In this case Gen. Surayud (rather his wife) not guilty of forest land encroachment and the 3 ministries also off the hook but will have to returned the land plot back to government (because the government resolution barred the resale or transfer the land)

At the end, Gen. Surayud has removed all the building and returned the land to forest land department (as required by law)